Γνωρίζετε ότι οι δυσκολίες κινητικού συντονισμού υπολογίζονται περίπου στο 5 – 6 % στις ηλικίες 5 – 11 ετών. Δηλαδή περίπου ένα παιδί ανά σχολικό τμήμα μπορεί να παρουσιάζει δυσκολίες κινητικού συντονισμού;

Πότε όμως λέμε πως ένα παιδί παρουσιάζει δυσκολίες κινητικού συντονισμού;

Όταν παρουσιάζει δυσκολίες σε καθημερινές κινητικές δραστηριότητες, ανάλογα πάντα με την ηλικία και το γνωστικό του επίπεδο, οι οποίες τελικά επηρεάζουν την λειτουργικότητά του.

Οι παραπάνω δυσκολίες συχνά οδηγούν σε:

Τι μπορεί να παρατηρήσει ο γονέας στο παιδί του:

  • Είναι συχνά »ατσούμπαλο», »αδέξιο», »απρόσεκτο» και έχει συχνά ατυχήματα.
  • Δυσκολεύεται να ντυθεί και να βάλει τα παπούτσια του.
  • Δυσκολεύεται να κάνει ποδήλατο.
  • Δυσκολεύεται να παίξει με μπάλες (πιάνω, ρίχνω, κλωτσάω κ.λπ.).
  • Εκδηλώνει άρνηση και ανασφάλεια σχετικά με την συμμετοχή του σε αθλήματα.

Πως μπορεί ο γονέας να βοηθήσει το παιδί του μέσα στο σπίτι:

  • …να ενθαρρύνει το παιδί να συμμετέχει σε παιχνίδια που του αρέσουν ώστε να εκτίθεται και να εξασκείται σε κινητικές δραστηριότητες.
  • …να ενθαρρύνει το παιδί να συμμετέχει σε σπορ (ατομικά ή ομαδικά) δίνοντας έμφαση στη διασκέδαση και όχι στον ανταγωνισμό.
  • …να ενθαρρύνει το παιδί ώστε να έχει ενεργητικό ρόλο σε καθημερινές ρουτίνες όπως για παράδειγμα στο ντύσιμο και στα παπούτσια παρέχοντάς του εύκολο ρουχισμό (πχ φερμουάρ αντί για κουμπιά, σκρατς αντί για κορδόνια).
  • …να ενθαρρύνει το παιδί να συμμετέχει στις δουλειές του σπιτιού που μπορεί να ανταποκριθεί (π.χ στρώσιμο τραπεζιού, βόλτα τον σκύλο, πότισμα φυτών κ.τ.λ), βοηθώντας το και με λεκτικές οδηγίες.
  • …να του αναγνωρίζει τα δυνατά του σημεία (π.χ το διάβασμα βιβλίων, τις κοινωνικές συναναστροφές, την κηπουρική κ.τ.λ.)

Τι μπορεί να παρατηρήσει ο δάσκαλος στους μαθητές του:

  • Έντονη κινητικότητα ή το αντίθετο.
  • Δυσκολίες στην σύλληψη/λαβή και την χρήση των εργαλείων γραφής.
  • Αποφυγή κινητικών παιχνιδιών.
  • Δυσκολία στην διατήρηση της σωστής στάσης του σώματος σε καθιστή θέση.
  • Απόσυρση κατά τις αθλητικές δραστηριότητες.

Πως μπορεί ο δάσκαλος να βοηθήσει το παιδί στο σχολείο:

  • …να συνεργάζεται με τους γονείς και τους θεραπευτές
  • …να τοποθετεί το παιδί σε ανάλογο, με τις ανάγκες του, θρανίο.
  • …να δίνει περισσότερο χρόνο σε εργασίες που εμπλέκουν τη λεπτή κινητικότητα (πχ γραφή, ζωγραφική).
  • …να εισάγει τον υπολογιστή ως εργαλείο εκπαίδευσης.
  • … να υιοθετεί εναλλακτικούς τρόπους αξιολόγησης του παιδιού (π.χ προφορική αξιολόγηση).
  • …να προτρέπει και να ενθαρρύνει το παιδί στην χρήση βοηθημάτων γραφής (ειδικές λαβές).

Ο ρόλος του εργοθεραπευτή:

  1. Αξιολογεί το επίπεδο των κινητικών δεξιοτήτων με βάση την τυπική ανάπτυξη και το ατομικό ιστορικό του παιδιού.
  2. Καταγράφει τις δραστηριότητες/ τις ρουτίνες/τις προτιμήσεις αλλά και τα περιβάλλοντα στα οποία εμπλέκεται καθημερινά το παιδί, σε συνεργασία με τους γονείς.
  3. Δημιουργεί ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα με στόχους ρεαλιστικούς και μετρήσιμους οι ποίοι διαβαθμίζονται και αναπροσαρμόζονται τακτικά, αναλόγως.
  4. Βοηθά το παιδί στην μετάβαση και την προσαρμογή του στο εργοθεραπευτικό πρόγραμμα.
  5. Συνεργάζεται με τους γονείς και το σχολείο του παιδιού, έτσι ώστε να γίνεται μία κοινή συλλογική προσπάθεια και δίνει κατευθύνσεις σε θέματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του παιδιού.

Η εργοθεραπεία συμβάλει τελικά:

  • … στην τόνωση της αυτοπεποίθησης του παιδιού.
  • … στην αναγνώριση και την ενίσχυση των δυνατών του σημείων.
  • … στην στήριξη των γονέων, δίνοντάς τους λύσεις σε θέματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα και την αυτοεξυπηρέτηση του παιδιού τους.
  • … στο να λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο σχολείο και το σπίτι.
  • … στο να ενθαρρύνει το παιδί να εκτίθεται σε νέες εμπειρίες με ποικιλία δραστηριοτήτων και παιχνιδιών.
  • … στο να ενισχύσει τη λεπτή κινητικότητα, την αδρή κινητικότητα και τον οπτικοκινητικό συντονισμό του παιδιού.
  • … στο να γίνει εντέλει το παιδί περισσότερο λειτουργικό !